ΜΙΑ ΠΡΩΤΟΤΥΠΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥ NETFLIX
Σταμάτα.
Σταμάτα!
Ειδοποίησέ με
μόλις γυρίσει ο Τζαμπρούτ.
Μάλιστα.
Πώς το έκανες;
Δεν ξέρω.
Γίνεται να μην ξέρεις;
Τότε με τους Κόκκινους Καβαλάρηδες στο Μίστρινοτ,
-εσύ το έκανες και τότε; - Δεν ξέρω.
Με τους μοναχούς στο κελί, είμαι σίγουρη.
Όχι επειδή το είδα, αλλά επειδή το ένιωσα.
Μα πώς;
Να συνεχίσω να λέω ότι δεν ξέρω;
- Μπορώ να συνεχίσω. - Ο ηγούμενος είπε ότι προήλθε από μέσα.
Είναι λόγω Εβιέλαν;
Δεν έχεις ιδέα, έτσι;
Αυτός είναι;
Ο δρόμος για τον Βορρά;
Είσαι αποφασισμένος, έτσι;
Ο βασιλιάς Φέιβιαν θα χαρεί.
Λες να σου δώσει αμοιβή;
Μόνο αυτό σκέφτεσαι;
Απάντησέ μου.
Έκλεψες το άλογό μου και με κατέδωσες
για να βρεις τον δρόμο.
Και τώρα τα παρατάς;
Ο δρόμος μπορεί να περιμένει.
Αυτό, όχι.
Εσύ κι εγώ, Τιούρι. Το νιώθω ήδη.
Κανείς δεν μας σταματά.
Πραγματικά, είσαι...
Πειστική; Εύγλωττη;
Αδιαμφισβήτητα σωστή;
Ξεδιάντροπη.
Άρα, δέχεσαι.
Έχω κακό προαίσθημα.
Ίσως δεν αξίζουν να έχουν άλογα.
Ίσως είναι συμμορία αδίστακτων κακοποιών. Το σκεφτήκατε αυτό;
Μα είναι κλοπή.
Ιππότες είμαστε.
- Αν πάμε πίσω τον Τιούρι. - Ο Ρίστριντιν είπε να τον βοηθήσουμε.
- Ο πατέρας μου ότι είναι προδότης. - Είπες ότι είναι ψεύτης.
- Όχι. - Το είπες. Είπες ότι είναι ψεύτης.
Είπα ότι όταν λέει ψέματα, το κάνει καλά. Δεν είπα ότι είναι ψεύτης.
Βασικά...
- Ειλικρινά... - Δεν έχει...
- Όχι, είπα... - Δεν έχει σημασία.
Δεν καταλαβαίνετε;
Ο Ρίστριντιν, ο Φάντουμαρ... Δεν νοιάζονται για μας.
Αν έχουμε τον Τιούρι, μπορούμε να διαπραγματευτούμε.
Γι' αυτό θέλουμε άλογα.
Άλιανορ;
Περιμένετε.
Στα άλογα!
Ακολουθήστε τη βασίλισσα. Είναι μόνη.
Άλιανορ;
Πρόσεχε, άρχοντά μου.
Ο αδερφός σου δεν θα θέλει να πάρει σκάρτο προϊόν.
Η ασφάλειά σας είναι σοβαρή υπόθεση, υψηλοτάτη.
Είσαι η μόνη απειλή για την ασφάλειά μου.
Στο δάσος κρύβονται ανήθικα άτομα.
Από παιδί κυνηγάω εδώ,
και το πιο ανήθικο άτομο που έχω πετύχει είναι ο πατέρας σου.
Να ξέρετε ότι θα διαμαρτυρηθώ στον βασιλιά
με πολύ έντονο τρόπο.
Ήταν αγενής και ασεβής, και το σχέδιο...
Σε παρακαλώ!
Μην το κάνεις.
Δεν θύμωσα με τον πατέρα σου για το σχέδιό του.
Θύμωσα που δεν το σκέφτηκα εγώ πρώτη.
- Τι κάνετε; - Μην είσαι τόσο σεμνότυφος.
Είμαστε πιόνια εσύ κι εγώ,
θα θυσιαστούμε σε μια παρτίδα πολιτικού σκακιού.
Τώρα εγώ,
- σύντομα κι εσύ. - Κυρία...
Θα συμβούλευα
να εκμεταλλευτούμε κάθε ευκαιρία που μας δίνεται.
- Κυρία μου, δεν θα συμμετάσχω σ' αυτό. - Έλα εδώ!
Δεν είμαι καλός στο κολύμπι.
Αν κινδυνέψεις,
θα σε σώσω εγώ.
Εξάλλου, με τόσο κούφιο κεφάλι, θα επιπλέεις.
- Έβρεξες τα μαλλιά σου; - Ναι.
Ώστε η γυναίκα του ιερέα είχε ένα παιδί,
και αυτό το παιδί αγνοείται;
Μάλιστα, άρχοντα.
Θα τους βρεις, Τζαμπρούτ.
Και θα τους γυρίσεις στον τάφο τους.
Είσαι σίγουρος, άρχοντά μου;
Ο πόλεμος τελείωσε.
Ίσως τώρα μπορεί να τελειώσει και το μακελειό.
Κάθε μάχη που έδωσα,
κάθε ζωή που πήρα,
όλα τα έκανα στο όνομα της ειρήνης.
Κι όμως, ο κόσμος υποφέρει ακόμα.
Η Ματωμένη Σελήνη...
θα δώσει τέλος στα βάσανα.
Τα δικά σου, τα δικά μου, όλων.
Στείλε ομάδες κυνηγών.
Οργώστε την ύπαιθρο και βρείτε μάνα και γιο.
Τίποτα δεν πρέπει να σταθεί εμπόδιο.
Αρτόκαρπος!
Είμαστε τυχεροί.
Το πλοίο πάει ως το Μπέρλαν. Το Ουνάγουεν είναι δύο μέρες δρόμος.
Πόσο είναι τα ναύλα;
Ξέχνα τα ναύλα. Θα το αναλάβω εγώ.
Έλα.
Να βλέπω το παραδάκι!
Δεχόμαστε τα πάντα. Χρυσά, ασημένια, ακόμα και χάλκινα νομίσματα.
Με άδεια χέρια δεν ανεβαίνεις!
Χαίρε, καπετάνιε.
- Τι όμορφο πλεούμενο κυβερνάς! - Κόψε τις γαλιφιές, λεφτά να βλέπω.
Ή μήπως θα προτιμούσες να σε ανταμείψει ο πρίγκιπας Βιρίντιαν,
που βοήθησες να του πάμε αυτό το έξοχο δώρο;
Δεν έχει λεφτά. Διώξτε την. Κι αυτόν μαζί.
Μάλλον ούτε αυτό θα σε ενδιαφέρει.
Κι αν μας σκοτώσει στον ύπνο μας;
Ο Εβιελανός.
Αστείο να το λέει αυτό ένας αδίστακτος αγύρτης.
Η κυρία στις καμπίνες, το άλογο στα μπούνια
κι εσύ μαζί του.
- Δεν θα κοιμηθεί με τα ζώα. - Δεν θα έρθει, τότε.
Δεν με πειράζει.
Πάμε.
Πρόσεχε πού πατάς, κυρά μου.
Κι εσύ να προσέχεις.
- Δώσ' το μου όποτε μπορέσεις. - Ποιο;
Το δαχτυλίδι μου.
Δεν έχω ιδέα για τι πράγμα μιλάς.
Κοίτα να δεις.
Ο Τιούρι ωριμάζει.
Τα ζώα κάτω!
Θα έρθω να σε βρω.
Θα κρύψω το πουγκί μου.
Αν κάνει για μένα, κάνει και για σένα.
Δεν φοβάμαι.
Μάλιστα. Ωραία.
Γιατί μπορώ να κάνω μαγικά.
Δεν είσαι η μόνη.
Μίλου;
Δόξα τω Θεώ!
Εδώ είσαι.
Συγγνώμη για την ενόχληση.
Μπορώ να κάνω μαγικά, έτσι;
Μπορώ να εξαφανίσω ολόκληρο το πλοίο.
Φυσικά και μπορείς, αγάπη μου.
Εσύ κάνεις μαγικά;
Κάνει!
Κάνει μαγικά.
Πάτε στο Ουνάγουεν;
Δυστυχώς, ναι.
Ο άντρας μου θέλει να δει την επιστροφή του Βιρίντιαν.
Τον θαυμάζει.
Όσο για μένα,
απεύχομαι τυχόν ταραχές.
Λες να υπάρξουν;
Ποιος ξέρει τι θέλει ο Βιρίντιαν;
Αν έχει ειρηνικούς σκοπούς,
γιατί δεν διέλυσε τον στρατό του;
Έλα, μικρέ μάγε. Πάμε να βρούμε τον πατέρα σου.
- Πότε θα κλέψουμε επιτέλους τα άλογα; - Όταν σβήσουν τα φώτα και κοιμηθούν.
Πάγωσε ο πισινός μου.
Πες μια ιστορία, Φολ.
- Μωρά είμαστε; - Θα σου αρέσουν οι ιστορίες του Φόλντο.
Είναι τρομακτικές.
- Έτσι, Φόλντο; - Είναι αληθινές, γι' αυτό και τρομακτικές.
Η πιο αληθινή απ' όλες
είναι η ιστορία της Άμαρις...
και της μαγείας που την κυρίευσε.
Δεν υπάρχει μαγεία.
Τι είμαστε, Εβιελανοί;
Αν είσαι απ' αυτούς που στο αίμα τους μπορεί να ρεύσει μαγεία,
ούτε που το ξέρεις,
μέχρι να συμβεί.
Αυτό συνέβη
στην Άμαρις.
Ήταν δεν ήταν οκτώ ετών
και ζούσε σε μια αγροικία στο δάσος με τη μητέρα της, που την αγαπούσε πολύ.
Μια μέρα πήγε να μαζέψει ξύλα για τη φωτιά.
Κι όταν γύρισε σπίτι, είχε σκοτεινιάσει.
Στην αγροικία επικρατούσε παράξενη σιωπή.
Το τζάκι ήταν σβηστό,
το τσουκάλι άδειο.
Η Άμαρις φώναξε "Μητέρα;"
Κι άκουσε τη μητέρα της να λέει "Είμαι στο κελάρι".
Όμως, αυτό ήταν παράξενο.
Το κελάρι τους ήταν σκοτεινό και κρύο,
κι απέφευγαν να κατεβαίνουν.
Η μητέρα της φώναξε "Βρήκα κάτι. Γρήγορα.
Έλα να δεις".
Έτσι, η Άμαρις άναψε ένα μικρό κερί,
άνοιξε την πόρτα του κελαριού...
και κίνησε για κάτω.
Το κεράκι της ίσα που έφεγγε στο φρικτό σκοτάδι.
"Μη φοβάσαι, παιδί μου",
άκουσε τη μητέρα της στο σκοτάδι.
Και μόλις η Άμαρις κατέβηκε τα σκαλιά...
και ένιωσε το κρύο, υγρό έδαφος κάτω από τα πόδια της...
το κερί της έσβησε.
Και τότε...
Τότε το άκουσε.
Τι άκουσε;
Την εξώπορτα...
να ανοίγει επάνω...
και τη φωνή της μητέρας της...
να λέει...
"Άμαρις, γύρισα".
Τι έκανε η Άμαρις;
Δεν μπορούσε να κάνει κάτι.
Αυτό εκεί κάτω, ό, τι κι αν ήταν, την είχε παγιδεύσει.
Κάποια στιγμή η Άμαρις κατάφερε να μιλήσει.
"Μητέρα, είμαι στο κελάρι! Βιάσου!" Η μητέρα της άρπαξε ένα κερί και έτρεξε.
Μα η κόρη της δεν ήταν εκεί.
Είχε εξαφανιστεί.
Πού πήγε;
Κανείς δεν ξέρει.
Αλλά είναι κάπου εκεί έξω.
Ολομόναχη.
Την επόμενη φορά που θα είστε στο δάσος
και θα νιώσετε ότι...
σας παρακολουθούν...
να είστε πολύ προσεκτικοί.
Γιατί μπορεί να είναι η μαγεία
που καραδοκεί...
να σας πάρει!
Κλαις;
Σκάσε.
Τιούρι;
Άκουσα φήμες.
Για τους σκοπούς του Βιρίντιαν.
Το περιεχόμενο του γράμματος μάλλον είναι πολύ σημαντικό.
Το ξέρω. Πάντα το θεωρούσα σημαντικό.
Το θέμα είναι ότι η αμοιβή αυξάνεται.
- Πάλι τα ίδια. - Τι σημαίνει αυτό;
Τα λεφτά δεν είναι το παν.
Μη σκέφτεσαι πάντα τι θα κερδίσεις.
Πάλι τα ίδια.
Αν όλοι κοιτούν το κέρδος, ο κόσμος θα γίνει άθλιος.
Ο κόσμος είναι άθλιος.
Τότε, εμείς πρέπει να τον αλλάξουμε.
Εκτός κι αν δεν έχεις τα κότσια.
- Δεν φοβάμαι τίποτα. - Φοβάσαι.
Γι' αυτό είσαι εδώ και σκέφτεσαι την αμοιβή,
αντί να ψάχνεις τη μητέρα σου.
- Κακή επιρροή οι μοναχοί. - Φοβάσαι πιο πολύ από μένα.
Φαντάσου.
Φοβάσαι πως, όταν τελικά τη βρεις,
θα σε απογοητεύσει.
Ή, ακόμα χειρότερα,
εσύ θα την απογοητεύσεις.
Ιδού!
Ο Σλούπορ ο Μάγος!
Ο νεκρομάντης από τον Κάτω Κόσμο!
Δώστε γενναιόδωρα,
γιατί έχω μελετήσει τις σκοτεινές τέχνες
του καταραμένου τόπου.
Ξέρετε καλά το όνομά του,
μα λίγοι τολμούν να το πουν.
Εβιέλαν!
Στα ταξίδια μου,
είδα το φίδι του θανάτου!
Έχω πιει
από το ποτάμι του αίματος!
Κι έχω μιλήσει
με τα εκδικητικά πνεύματα των ιερέων
που δολοφόνησε ο πρίγκιπας Βιρίντιαν.
Και τώρα θέλουν
εκδίκηση!
Βρείτε το αγόρι! Ψάξτε παντού!
Κόκκινοι Καβαλάρηδες!
Ψάξτε το πλοίο!
Τσιφούτηδες!
Κρύψου!
Πού είναι ο Εβιελανός;
Θα είναι με το άλογο!
Πού είναι;
Φέρε τον Άρντανγουεν. Πρέπει να φύγουμε.
Δεν θα πας πουθενά.
Σε είχα
για έναν απλό μπελά.
Κι αποδείχτηκες
τεράστιο πρόβλημα.
- Σε παρακαλώ, τι κάνεις; - Από δω!
Άρντανγουεν, στάσου!
Πιο σιγά!
Πες μου,
πού βρήκες
αυτό το φυλαχτό;
Ήταν του πατέρα μου.
Αίμα ιερέα.
Ήταν ιερέας;
Έχεις ερωτήσεις, έχω απαντήσεις.
Αλλά πρώτα
να κατεβούμε απ' το πλοίο.
Ποτέ δεν ξέρεις πότε θα χρειαστεί να το σκάσεις.
- Από τους Καβαλάρηδες; - Από κάτι χειρότερο.
Από δυσαρεστημένο κοινό.
Ξέρω ότι είστε εκεί έξω!
Πρέπει να φύγουμε.
Δεν γλιτώνεις, μικρέ!
- Η Λαβίνια κι ο Άρντανγουεν; - Μπες μέσα!
Τι συμβαίνει;
Εγώ...
αιμορραγώ.
Εδώ είμαι, αγόρι μου.
Καλή αντάμωση, Τιούρι!
Ευχαριστώ πολύ για το αποχαιρετιστήριο δώρο!
- Πρέπει να σταματήσουμε. - Ησυχία. Ηρέμησε.
Να γυρίσουμε. Για τη Λαβίνια.
Δεν ξέρω κολύμπι!
Τι έγινε;
Το άθλιο άλογό σου παραλίγο να με σκοτώσει!
Είναι η ειδικότητά του.
Χτύπησες;
Ο Άρντανγουεν.
Δεν γίνεται να ιππεύσεις.
- Να σταματήσουμε την αιμορραγία. - Ξέρω μια σπηλιά
όπου θα βρω τα βότανα για κατάπλασμα.
- Μα πρέπει να βιαστούμε, έρχονται. - Περίμενε.
- Τι θα κερδίσεις εσύ; - Λαβίνια, μου έσωσε τη ζωή.
Το ξέρω. Αλλά γιατί;
Είσαι καθαρόαιμος Εβιελανός. Το ξέρω.
Κι εγώ, ταπεινός μαθητής της παράδοσής σου.
Με μπογιά και φτηνά κόλπα.
Μάλλον αγύρτης, θα έλεγα.
Κυνική. Ωραία.
Απαραίτητη σε κάθε ήρωα, να τον γειώνει.
Τον έχεις για ήρωα;
Ναι. Πέφτει σκοτάδι.
Θα καλύψει τα πάντα.
Κι όταν πέσει, μόνο ένα πράγμα μπορεί να το σταματήσει.
Κοιτάς εμένα.
Όταν μαζευτούν τα σύννεφα,
θα εμφανιστεί ένας ήρωας με τη δύναμη να τα διώξει.
Γεννήθηκες με αίμα ιερέα, Τιούρι.
Είσαι αυτός ο ήρωας.
Σταθείτε, πρέπει να φύγουμε.
Αυτός ο θεατρίνος είναι τελείως τρελός. Το ξέρεις, έτσι;
Μου αρέσεις, νεαρή μου.
Μου αρέσεις πολύ.
Άντε, πάμε.
Δεν έχουμε καιρό για χάσιμο!
Μπράβο, κορίτσι μου.
Πρέπει να βιαστούμε.
Αφού πρέπει να το κλέψω,
ας ξέρει τουλάχιστον ότι έχω καλό σκοπό.
Θα το ιππεύσεις, δεν θα το παντρευτείς.
Κοίτα. Ούτε εγώ το θέλω. Αλλά η Αϊόνα έχει δίκιο.
Πρέπει να βρούμε τον Τιούρι.
Γιατί; Για να τον παραδώσουμε στον Φάντουμαρ;
Πάμε!
Κλέφτες!
Πάρε ένα άλογο! Κουνήσου!
Δολοφόνοι!
Στάσου! Αυτό ήταν δικό μου!
Με κλέβετε, γέρο άνθρωπο;
Με αίμα και με χιόνι Με βροχή και με χαλάζι
Ο ξακουστός Τζουσέπο καλπάζει
Και δίπλα του Ο μικρός του αδερφός που τον κουράζει
Θα σκάσεις;
Θα σ' αρέσει η συνέχεια.
Η Αϊόνα το σπαθί τραβάει
Ο Φόλντο το παίρνει χαμπάρι
Πίσω τους ένας γάιδαρος καβάλα σε μουλάρι
Δεν είναι αστείο. Και δεν είναι μουλάρι.
Δώσε το άλογο, Πίακ.
- Όχι. - Δώσ' το.
Αυτό μου πέφτει μικρό.
Τότε, ας έκλεβες κάτι κάπως μεγαλύτερο.
Ας κατασκηνώσουμε.
Διαφωνώ.
Ιππεύαμε όλη νύχτα.
Είμαστε χιλιόμετρα πίσω του, οπότε συνεχίζουμε.
Χρόνια πριν, συμμετείχα στους πολέμους του Εβιέλαν.
Έχασα τα νιάτα και την αθωότητά μου.
Αλλά κέρδισα κάτι ως αντάλλαγμα. Κατανόησα την αληθινή δύναμη του Εβιέλαν.
Αυτήν που έχεις μέσα σου, Τιούρι.
Τι είναι εδώ;
Ένα μέρος όπου δεν θα μας βρουν. Πάμε.
Αν ο Τιούρι είναι ο ήρωας του θρύλου,
θα το ξέρει η μητέρα του.
Γιατί δεν το είπε;
Για να τον προστατέψει.
Από το πεπρωμένο του.
Αλλά τώρα που το ξέρει,
δεν υπάρχει διαφυγή.
Τιούρι.
Γρήγορα, από δω.
Ξάπλωσέ τον. Εδώ.
Έχει νερό στον κουβά.
Αυτές οι σπηλιές είναι αρχαίες.
Από πριν καν υπάρξει Ντάγκονοτ
ή Ουνάγουεν.
Πριν υπάρξουν ιππότες και βασιλιάδες.
Τότε υπήρχε μόνο μία χώρα.
Μία δύναμη.
Το Εβιέλαν.
Ναι.
Εδώ ήταν πάντα ένας τόπος ίασης.
Θα είναι ασφαλής εδώ.
Χρειάζομαι χρυσόβεργα κι αγριαψιθιά.
Θα βρεις στην άκρη του δάσους.
Τι περιμένεις;
Μην ανησυχείς.
Κάνε ό, τι λέει.
Δεν θα αργήσω.
Πρόσεχέ τον.
Τα ορυκτά θα αναχαιτίσουν τη δύναμή σου όσο κρατήσει η τελετή.
Ποια τελετή;
Δεν καταλαβαίνω.
Ακριβώς.
Αν δεν την καταλάβεις, δεν την ελέγχεις.
Λες όλοι να ξέρουν να τη χρησιμοποιούν;
Για να την ασκήσεις, πρέπει να την τιθασεύσεις.
Αυτή η τελετή θα με θεραπεύσει;
Αυτή η τελετή θα θεραπεύσει τον κόσμο.
Ευτυχώς οι θεοί σε έστειλαν σ' εμένα, όχι στον Βιρίντιαν. Αν σε απορροφούσε...
η αποστολή μας θα ήταν αδύνατη.
Αν με απορροφούσε;
Δεν αφάνισε απλώς τους Εβιελανούς ιερείς.
Ο ευγενής πρίγκιπας έκλεψε πρώτα τη δύναμή τους.
Έκαψε τις ψυχές τους και τη ρούφηξε μέσα του.
Αλλά το καλύτερο τρόπαιο
του ξεγλίστρησε.
Εσύ.
Τι; "Έκαψε τις ψυχές τους";
Ναι, είναι κάτι εφικτό
για κάποιον που έχει μελετήσει τέτοια.
Η δύναμη
μπορεί να μεταφερθεί
από ένα άτομο σε κάποιο άλλο.
Γιατί η δύναμη είναι που έχει σημασία.
Όχι το σκεύος που την περιέχει.
Ειδικά αν αυτό το σκεύος είναι ανάξιο.
Λαβίνια!
Είναι πολύ αργά για τέτοια.
Λαβίνια!
Και τώρα ξεκινάμε!
Λαβίνια!
- Τα κατάφερα! - Όχι εσύ.
Η Αϊόνα.
- Να πάρει, το κορίτσι είναι. - Βλέπετε;
Εγώ θα έπιανα τον Τιούρι.
Λέει ο βλάκας που έκλεψε μουλάρι.
- Δεν είναι μουλάρι! - Λυπάμαι...
Βουλώστε το και κατεβάστε με!
- Βέβαια. - Περίμενε.
Ο Τιούρι;
Δεν έχω ιδέα ποια είσαι, κοπελιά, αλλά δεν σου λέω τίποτα
προτού με κατεβάσετε!
- Μη χασομεράτε, ο Τιούρι κινδυνεύει. - Όντως κινδυνεύει.
Από εμάς. Τους επικίνδυνους ιππότες.
Έλεος, Άρμαν. Είσαι τραγικός.
Μη με λες έτσι!
- Θα προτιμούσες... - Εδώ!
Φυσικά, ναι, βέβαια.
Μίλα, λοιπόν.
Πού είναι ο Τιούρι;
Μη στέκεστε έτσι, κυνηγήστε την!
Η μεταφορά της δύναμής σου σ' εμένα δεν θα πάρει πολύ, Τιούρι.
Με τη φωτιά...
θα αφήσει το ανάξιο σαρκίο σου.
Και μόλις το κάνει, θα την απορροφήσω επιτέλους
και θα γίνω εγώ ο ήρωας.
Λαβίνια!
Τιούρι!
Λαβίνια!
Άσχημα τα πράγματα.
Τιούρι!
- Τιούρι! - Λαβίνια!
- Να τον βοηθήσουμε. - Τιούρι!
Δεν υπάρχει είσοδος.
Κάψε τη σάρκα!
Απελευθέρωσε τις δυνάμεις του!
Άντε, Τιούρι!
Η δύναμή σου θα σε σώσει!
Όχι!
Τελείωσε!
Η δύναμη μου ανήκει.
Τι;
Δεν είναι δυνατόν.
Όχι!
Τα κατάφερες.
Τι κάνετε εσείς εδώ;
Υποτιτλισμός: Αγγελική Πανοτάρα